پنجاه و چهارمین نوشته

سلام.

تو زندگی ادمها اتفاقهای زیادی می افته!

گاهی اوقات خوبن ، گاهی بد! ولی هر چی که هستن، ما نمیسازیم شون!

شاید ازشون تاثیر بگیریم یا حتی روشون تاثیر بذاریم، اما اتفاقی که داره می افته دست ما نیست.

و ما نمیدونیم خدا چی برامون در نظر گرفته.

به خاطر همین، گاهی که اتفاقی می افته که ادم ها دوست دارن، یا ازش خوش شون نمیاد ، شوکه میشن و دنبال دلیل می گردن!

ولی واقعیت اینه که دلیلی برای اتفاق هایی که می افته وجود نداره به جز خواسته ی خدا.

همین .

و ما ، این میون ، وظیفه داریم خوب باشیم.

خوبی کنیم .

و

از خدا اطاعت کنیم.

چون ما در مقابل اونچه که خدا برامون در نظر گرفته خیلی کوچکتر از اونیم که اظهار دانایی کنیم.

و خدا بهتر از ما می دونه که چی برای ما خوبه و چی بد.

پس فقط باید چشم به روی مهربان خدا باز کنیم و ببینیم که پشت هر سختی ، یا نعمت ، حکمت خدا پیداست...

این باور خیلی بزرگیه که خدا رو پشتوانه ی خودمون بدونیم و توی سختی ها جا نزنیم.

یا به قول اون مثال معروف: درهای بسته رو به زور باز نکنیم و درهای باز رو با ندونم کاریِ نَفس ، نبندیم .

.

.

.

ای کسی که اغاز و انجام کار ها بدست توست ، کمک کن...

قلب گل...