چهل و ششمین نوشته

همه چیز بستگی به نگاه آدم ها داره.

خوشی ها، ناخوشی ها، گرفتاری ها، راه حل ها ...

آسون باشن یا سخت ، نگاه آدم ها بهشون رنگ میده.

این رنگ ها از تصورات آدم ها سرچشمه میگیره.

فکر کنید یه نفر از رنگ سیاه هراس داره!

اگر ازش بپرسیم تنها بودن ، بدون کسایی که دوستش داری چه رنگیه؟ شاید بگه سیاه ... چون شب ها که نور آفتاب نیست آسمونِ تنها ، رنگش سیاهه.

حالا فکر کنید یه نفر دیگه این رنگ رو دوست داره.

اگر ازش بپرسیم چرا از این رنگ استفاده میکنی ، شاید بگه چون بهش آرامش وسیع میده... چون آسمونِ آرومِ شب که یه عالمه ستاره تو دامنش داره این رنگیه.

حالا این وسط اشکال یا باید از رنگ سیاه باشه، یا از آسمون شب ، یا شاید هم... نمیتونم بگم تصور آدمها.

چون بی انصافیه.

ولی ای کاش که آدم ها اجازه نمیدادن بازی های این دنیا روی خیال هاشون تاثیری بذاره...

قلب گل...