سی و سومین نوشته

گاهی دستم به نوشتن نمیرود ...

سخت است در مورد آدم ها نوشتن ...

گاهی شعر هایم غمگین می شوند ...

گاهی هم نوشته هایم مانند قالی مان در زیر آفتاب رنگشان می پرد ...

اما گاهی شاد شاد شادم ...

آن زمانیکه نوشتنم ناب باشد .

و بدون هیچ تلاشی برای ادامه دادن ،

از قلب و ذهنم بتراود .

کاش آدم ها هم لحظه هایشان را ناب نگه میداشتند ...

کاش به جای اینکه با زور بخواهند لحظه ها را ناب کنند ،

اول برای ناب شدن و خالص کردن قلبشان تلاش کنند ...

قلب گل...