سیمین نوشته

همه ی آدما به معجزه اعتقاد دارن ...

اون هایی هم که ندارن ، احتمالا نمیدونستن باید روی کدوم اتفاق خوب زندگیشون اسم "معجزه" بذارن ...

اما لحظه های آدما پر از همین معجزه هاست ...

معجزه ی تنفس ...

تماشای سپیده ...

امنیت زیبای پرواز ...

لمس گرمای خورشید...

...

شاید هم عمق معجزه ، گم شدن یه آدم ، تو رویاهاش باشه ...

حتما همینه .

خدای بزرگم ...

ممنونم که کمکم میکنی تا معجزه های پاکت رو تو لحظه هام درک کنم ...

ممنونم که پنجره های فکرم رو ، به ماه آسمون باز کردی .

تا بفهمم تو سیاهی شب هم میشه تابش معجزه رو دید ...

ممنونم که اجازه میدی پرنده ی خیالم ، تو آسمون درخشان تو پرواز کنه ...

...

"باخدایی سخن میگویم که بدون دیدن، حسش میکنم؛ و آرام می شوم ...

آیا معجزه چیزی غیر از این است ؟ "

...

قلب گل...