بیست و نهمین نوشته

آدما باید بدونن غیر ممکنه برای کسی مهم نباشن ...

باید بدونن حتی اگر آدم دیگه ای نباشه که براشون دل بسوزونه ،

باز هم یه خدای خیلی خیلی خیلی بزرگ و بخشنده هست که اون ها رو نگاه میکنه ...

نگاهشون میکنه و مراقبشونه ...

کاش آدما می خواستن تا حکمت خدا رو تو کوچکترین لحظه هاشون ببینن ...

حتی گاهی تو لحظه هایی که خودشون اسمش رو گذاشتن " تنهایی " !

گاهی "مدارا" لازمه ...

و کمی اعتماد

تا لحظه های خوب برسه ...

قلب گل...