بیست و ششمین نوشته

فکر هایم درهم و بر هم است ...

انگار ماشین ها در خیالم هم دست از بوق زدن نمیکشند ...

سر به آسمان بلند می کنم و در دل ، نام پاک خدایم را میخوانم ...

و اورا گواه لحظه هایم میکنم ...

ماشین ها خاموش میشوند ...

و دوباره صدای بال پروانه مهمان خیال من میشود ...

و این بار ، خیالم روی کاغذم می نشیند ...

" هدیه ی خدا برای یاد کردنش... "