بیست و هفتمین نوشته

تمام لحظه هایم زیر آفتاب تابستان ، به آسمان رفتند ...
ابر شدند انگار ...
و باز تنها قرارمان شد همان پاییز بی قرار ...

قرارمان شد من بی تاب شوم ...
و لحظه هایم بارانی ...

نزد من بازگردند ...

پی نوشت :

* عزم دیدار تو دارد جان بر لب آمده

بازگردد یا برآید چیست فرمان شما ... ( حافظ )